man-ka-men-ci-ka-mi

mankamencikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mankamencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mankamencikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mankamencikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mankamencikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mankamencikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mankamencikimnoga mianownikmęski rzeczowy
mankamencikimnoga biernikmęski rzeczowy
mankamencikimnoga wołaczmęski rzeczowy
mankamencikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mankamencikommnoga celownikmęski rzeczowy
mankamencikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mankamencikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mankamencikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mankamencikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mankamencikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz