ma-niu-ro-wie

Maniurowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Maniura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maniurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Maniurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Maniuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Maniurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Maniurępojedyncza biernikmęski osobowy
Maniuropojedyncza wołaczmęski osobowy
Maniurommnoga celownikmęski osobowy
Maniurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Maniurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Maniurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Maniurówmnoga biernikmęski osobowy
Maniurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Maniurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Maniurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Maniurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Maniurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Maniurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz