ma-niur-ków

Maniurków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Maniurka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Maniurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Maniurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Maniurkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Maniurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Maniurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Maniurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Maniurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Maniurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Maniurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Maniurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Maniurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Maniurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Maniurkommnoga celownikmęski osobowy
Maniurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Maniurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Maniurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Maniurkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz