ma-jo-rzy

majorzy (nazwa pospolita) rzeczownik wojsk.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: major

słowoliczbaprzypadekrodzaj
majorpojedyncza mianownikmęski osobowy
majorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
majorapojedyncza biernikmęski osobowy
majorachmnoga miejscownikmęski osobowy
majoramimnoga narzędnikmęski osobowy
majorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
majorommnoga celownikmęski osobowy
majorowipojedyncza celownikmęski osobowy
majorowiemnoga mianownikmęski osobowy
majorowiemnoga wołaczmęski osobowy
majorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
majorówmnoga biernikmęski osobowy
majorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
majorymnoga biernikmęski zwierzęcy
majorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
majorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
majorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
majorzymnoga mianownikmęski osobowy
majorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz