ma-gnu-sze-wian-ce

magnuszewiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: magnuszewianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magnuszewiancepojedyncza celownikżeński
magnuszewiancepojedyncza miejscownikżeński
magnuszewianekmnoga dopełniaczżeński
magnuszewiankapojedyncza mianownikżeński
magnuszewiankachmnoga miejscownikżeński
magnuszewiankamimnoga narzędnikżeński
magnuszewiankąpojedyncza narzędnikżeński
magnuszewiankępojedyncza biernikżeński
magnuszewiankimnoga mianownikżeński
magnuszewiankimnoga biernikżeński
magnuszewiankimnoga wołaczżeński
magnuszewiankipojedyncza dopełniaczżeński
magnuszewiankopojedyncza wołaczżeński
magnuszewiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz