ma-gnor

Magnor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Magnor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Magnorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Magnorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Magnorapojedyncza biernikmęski osobowy
Magnorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Magnoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Magnorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Magnorommnoga celownikmęski osobowy
Magnorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Magnorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Magnorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Magnorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Magnorówmnoga biernikmęski osobowy
Magnorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Magnorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Magnorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Magnorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Magnorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Magnor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Magnor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Magnorpojedyncza mnoga mianownikżeński
Magnorpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Magnorpojedyncza mnoga celownikżeński
Magnorpojedyncza mnoga biernikżeński
Magnorpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Magnorpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Magnorpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz