ma-gne-ty-za-to-rem

magnetyzatorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: magnetyzator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magnetyzatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
magnetyzatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
magnetyzatorapojedyncza biernikmęski osobowy
magnetyzatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
magnetyzatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
magnetyzatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
magnetyzatorommnoga celownikmęski osobowy
magnetyzatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
magnetyzatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
magnetyzatorówmnoga biernikmęski osobowy
magnetyzatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
magnetyzatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
magnetyzatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
magnetyzatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
magnetyzatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
magnetyzatorzymnoga mianownikmęski osobowy
magnetyzatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz