ma-gne-ty-sty

magnetysty (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: magnetysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magnetystapojedyncza mianownikmęski osobowy
magnetystachmnoga miejscownikmęski osobowy
magnetystamimnoga narzędnikmęski osobowy
magnetystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
magnetystępojedyncza biernikmęski osobowy
magnetystopojedyncza wołaczmęski osobowy
magnetystommnoga celownikmęski osobowy
magnetystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
magnetystówmnoga biernikmęski osobowy
magnetystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
magnetystymnoga biernikmęski zwierzęcy
magnetystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
magnetystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
magnetyścimnoga mianownikmęski osobowy
magnetyścimnoga wołaczmęski osobowy
magnetyściepojedyncza celownikmęski osobowy
magnetyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz