ma-gne-su

magnesu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: magnes

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magnespojedyncza mianownikmęski rzeczowy
magnespojedyncza biernikmęski rzeczowy
magnesachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
magnesamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
magnesempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
magnesiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
magnesiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
magnesommnoga celownikmęski rzeczowy
magnesowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
magnesówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
magnesupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
magnesymnoga mianownikmęski rzeczowy
magnesymnoga biernikmęski rzeczowy
magnesymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz