męc-ka

Męcka (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Męcka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Męckapojedyncza mianownikżeński
Męckapojedyncza wołaczżeński
Męckąpojedyncza biernikżeński
Męckąpojedyncza narzędnikżeński
Męckichmnoga dopełniaczżeński
Męckichmnoga miejscownikżeński
Męckiemnoga mianownikżeński
Męckiemnoga biernikżeński
Męckiemnoga wołaczżeński
Męckiejpojedyncza celownikżeński
Męckiejpojedyncza miejscownikżeński
Męckiejpojedyncza dopełniaczżeński
Męckimmnoga celownikżeński
Męckimimnoga narzędnikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz