lu-tu-to-wian-ko

lututowianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: lututowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lututowiancepojedyncza celownikżeński
lututowiancepojedyncza miejscownikżeński
lututowianekmnoga dopełniaczżeński
lututowiankapojedyncza mianownikżeński
lututowiankachmnoga miejscownikżeński
lututowiankamimnoga narzędnikżeński
lututowiankąpojedyncza narzędnikżeński
lututowiankępojedyncza biernikżeński
lututowiankimnoga mianownikżeński
lututowiankimnoga biernikżeński
lututowiankimnoga wołaczżeński
lututowiankipojedyncza dopełniaczżeński
lututowiankopojedyncza wołaczżeński
lututowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz