lu-tu-to-wian

lututowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: lututowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lututowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
lututowianmnoga biernikmęski osobowy
lututowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
lututowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
lututowianiemnoga mianownikmęski osobowy
lututowianiemnoga wołaczmęski osobowy
lututowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
lututowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
lututowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
lututowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
lututowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
lututowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
lututowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
lututowianommnoga celownikmęski osobowy
lututowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
lututowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
lututowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz