lu-do-żer-ca-mi

ludożercami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ludożerca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ludożercapojedyncza mianownikmęski osobowy
ludożercachmnoga miejscownikmęski osobowy
ludożercamimnoga narzędnikmęski osobowy
ludożercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ludożercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ludożercemnoga biernikmęski zwierzęcy
ludożercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ludożercępojedyncza biernikmęski osobowy
ludożercopojedyncza wołaczmęski osobowy
ludożercommnoga celownikmęski osobowy
ludożercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ludożercówmnoga biernikmęski osobowy
ludożercymnoga mianownikmęski osobowy
ludożercymnoga wołaczmęski osobowy
ludożercypojedyncza celownikmęski osobowy
ludożercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
ludożercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz