lu-bow-nic-twu

lubownictwu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: lubownictwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lubownictwmnoga dopełniacznijaki
lubownictwamnoga mianowniknijaki
lubownictwamnoga bierniknijaki
lubownictwamnoga wołacznijaki
lubownictwapojedyncza dopełniacznijaki
lubownictwachmnoga miejscowniknijaki
lubownictwamimnoga narzędniknijaki
lubownictwempojedyncza narzędniknijaki
lubownictwiepojedyncza miejscowniknijaki
lubownictwopojedyncza mianowniknijaki
lubownictwopojedyncza bierniknijaki
lubownictwopojedyncza wołacznijaki
lubownictwommnoga celowniknijaki
lubownictwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz