lu-bo-mir-scy

Lubomirscy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lubomirski

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lubomirscymnoga mianownikmęski osobowy
Lubomirscymnoga wołaczmęski osobowy
Lubomirskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Lubomirskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Lubomirskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lubomirskichmnoga biernikmęski osobowy
Lubomirskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Lubomirskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lubomirskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Lubomirskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lubomirskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lubomirskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Lubomirskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Lubomirskimmnoga celownikmęski osobowy
Lubomirskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lubomirskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lubomirskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz