li-twi-ńczu-ki

Litwińczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Litwińczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Litwińczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Litwińczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Litwińczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Litwińczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Litwińczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Litwińczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Litwińczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Litwińczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Litwińczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Litwińczukommnoga celownikmęski osobowy
Litwińczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Litwińczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Litwińczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Litwińczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Litwińczukówmnoga biernikmęski osobowy
Litwińczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Litwińczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz