li-tau-rzy-sty

litaurzysty (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: litaurzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
litaurzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
litaurzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
litaurzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
litaurzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
litaurzystępojedyncza biernikmęski osobowy
litaurzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
litaurzystommnoga celownikmęski osobowy
litaurzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
litaurzystówmnoga biernikmęski osobowy
litaurzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
litaurzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
litaurzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
litaurzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
litaurzyścimnoga mianownikmęski osobowy
litaurzyścimnoga wołaczmęski osobowy
litaurzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
litaurzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz