let-ni-kiem

letnikiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: letnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
letnicymnoga mianownikmęski osobowy
letnicymnoga wołaczmęski osobowy
letnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
letnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
letnikapojedyncza biernikmęski osobowy
letnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
letnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
letnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
letnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
letnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
letnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
letnikommnoga celownikmęski osobowy
letnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
letnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
letnikówmnoga biernikmęski osobowy
letnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
letnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz