la-tar-ni-ku

latarniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: latarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
latarnicymnoga mianownikmęski osobowy
latarnicymnoga wołaczmęski osobowy
latarnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
latarnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
latarnikapojedyncza biernikmęski osobowy
latarnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
latarnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
latarnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
latarnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
latarnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
latarnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
latarnikommnoga celownikmęski osobowy
latarnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
latarnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
latarnikówmnoga biernikmęski osobowy
latarnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
latarnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz