landsz-tur-mi-sta-mi

landszturmistami (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: landszturmista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
landszturmistapojedyncza mianownikmęski osobowy
landszturmistachmnoga miejscownikmęski osobowy
landszturmistamimnoga narzędnikmęski osobowy
landszturmistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
landszturmistępojedyncza biernikmęski osobowy
landszturmistopojedyncza wołaczmęski osobowy
landszturmistommnoga celownikmęski osobowy
landszturmistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
landszturmistówmnoga biernikmęski osobowy
landszturmistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
landszturmistymnoga biernikmęski zwierzęcy
landszturmistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
landszturmistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
landszturmiścimnoga mianownikmęski osobowy
landszturmiścimnoga wołaczmęski osobowy
landszturmiściepojedyncza celownikmęski osobowy
landszturmiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz