kłót-niar-ce

kłótniarce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kłótniarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kłótniarcepojedyncza celownikżeński
kłótniarcepojedyncza miejscownikżeński
kłótniarekmnoga dopełniaczżeński
kłótniarkapojedyncza mianownikżeński
kłótniarkachmnoga miejscownikżeński
kłótniarkamimnoga narzędnikżeński
kłótniarkąpojedyncza narzędnikżeński
kłótniarkępojedyncza biernikżeński
kłótniarkimnoga mianownikżeński
kłótniarkimnoga biernikżeński
kłótniarkimnoga wołaczżeński
kłótniarkipojedyncza dopełniaczżeński
kłótniarkopojedyncza wołaczżeński
kłótniarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz