kłótliw-ca

kłótliwca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kłótliwiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kłótliwcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kłótliwcapojedyncza biernikmęski osobowy
kłótliwcachmnoga miejscownikmęski osobowy
kłótliwcamimnoga narzędnikmęski osobowy
kłótliwcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kłótliwcemnoga biernikmęski zwierzęcy
kłótliwcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kłótliwcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kłótliwcommnoga celownikmęski osobowy
kłótliwcowipojedyncza celownikmęski osobowy
kłótliwcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kłótliwcówmnoga biernikmęski osobowy
kłótliwcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kłótliwcupojedyncza wołaczmęski osobowy
kłótliwcymnoga mianownikmęski osobowy
kłótliwcymnoga wołaczmęski osobowy
kłótliwczepojedyncza wołaczmęski osobowy
kłótliwiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz