kło-da-wian

kłodawian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kłodawianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kłodawianmnoga dopełniaczmęski osobowy
kłodawianmnoga biernikmęski osobowy
kłodawianachmnoga miejscownikmęski osobowy
kłodawianamimnoga narzędnikmęski osobowy
kłodawianiemnoga mianownikmęski osobowy
kłodawianiemnoga wołaczmęski osobowy
kłodawianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
kłodawianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kłodawianinapojedyncza biernikmęski osobowy
kłodawianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kłodawianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kłodawianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kłodawianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
kłodawianommnoga celownikmęski osobowy
kłodawianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kłodawianymnoga biernikmęski zwierzęcy
kłodawianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz