kędzior-ko-wie

Kędziorkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kędziorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kędziorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kędziorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kędziorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kędziorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kędziorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kędziorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kędziorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kędziorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kędziorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kędziorkommnoga celownikmęski osobowy
Kędziorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kędziorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kędziorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kędziorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kędziorkówmnoga biernikmęski osobowy
Kędziorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kędziorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz