kęci-ki

Kęciki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kęcik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kęcikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kęcikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kęcikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kęcikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kęcikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kęcikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kęcikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kęcikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kęcikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kęcikommnoga celownikmęski osobowy
Kęcikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kęcikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kęcikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kęcikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kęcikówmnoga biernikmęski osobowy
Kęcikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kęcikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz