kąko-lew-ni-czan

kąkolewniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kąkolewniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kąkolewniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kąkolewniczanmnoga biernikmęski osobowy
kąkolewniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kąkolewniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kąkolewniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kąkolewniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kąkolewniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kąkolewniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kąkolewniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kąkolewniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kąkolewniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kąkolewniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kąkolewniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kąkolewniczanommnoga celownikmęski osobowy
kąkolewniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kąkolewniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kąkolewniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz