kąkiel

Kąkiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kąkiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kąkielpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kąkielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kąkielapojedyncza biernikmęski osobowy
Kąkielachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kąkielamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kąkielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kąkielemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kąkielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kąkielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kąkielommnoga celownikmęski osobowy
Kąkielowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kąkielowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kąkielowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kąkielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kąkielówmnoga biernikmęski osobowy
Kąkielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kąkielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kąkiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kąkiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kąkielpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kąkielpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kąkielpojedyncza mnoga celownikżeński
Kąkielpojedyncza mnoga biernikżeński
Kąkielpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kąkielpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kąkielpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz