kącian

kącian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kącianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kącianmnoga dopełniaczmęski osobowy
kącianmnoga biernikmęski osobowy
kącianachmnoga miejscownikmęski osobowy
kącianamimnoga narzędnikmęski osobowy
kącianiemnoga mianownikmęski osobowy
kącianiemnoga wołaczmęski osobowy
kącianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
kącianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kącianinapojedyncza biernikmęski osobowy
kącianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kącianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kącianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kącianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
kącianommnoga celownikmęski osobowy
kącianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kącianymnoga biernikmęski zwierzęcy
kącianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz