kór-ni-czan

kórniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kórniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kórniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kórniczanmnoga biernikmęski osobowy
kórniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kórniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kórniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kórniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kórniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kórniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kórniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kórniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kórniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kórniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kórniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kórniczanommnoga celownikmęski osobowy
kórniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kórniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kórniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz