ku-łacz-ku

kułaczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kułaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kułaczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kułaczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kułaczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kułaczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kułaczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kułaczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
kułaczkimnoga biernikmęski rzeczowy
kułaczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
kułaczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kułaczkommnoga celownikmęski rzeczowy
kułaczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kułaczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kułaczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kułaczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz