ku-ła-cy

kułacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kułak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kułacymnoga mianownikmęski osobowy
kułacymnoga wołaczmęski osobowy
kułakpojedyncza mianownikmęski osobowy
kułakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kułakapojedyncza biernikmęski osobowy
kułakachmnoga miejscownikmęski osobowy
kułakamimnoga narzędnikmęski osobowy
kułakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kułakimnoga biernikmęski zwierzęcy
kułakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kułakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kułakommnoga celownikmęski osobowy
kułakowipojedyncza celownikmęski osobowy
kułakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kułakówmnoga biernikmęski osobowy
kułakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kułakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz