ku-zien-ni-ka-mi

kuziennikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kuziennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuziennicymnoga mianownikmęski osobowy
kuziennicymnoga wołaczmęski osobowy
kuziennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kuziennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kuziennikapojedyncza biernikmęski osobowy
kuziennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kuziennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kuziennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kuziennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kuziennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kuziennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kuziennikommnoga celownikmęski osobowy
kuziennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kuziennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kuziennikówmnoga biernikmęski osobowy
kuziennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kuziennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz