kut-nik

Kutnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kutnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kutnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kutnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kutnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kutnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kutnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kutnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kutnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kutnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kutnikommnoga celownikmęski osobowy
Kutnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kutnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kutnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kutnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kutnikówmnoga biernikmęski osobowy
Kutnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kutnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kutnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kutnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kutnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kutnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Kutnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Kutnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kutnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kutnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz