ku-te-re-bo-wie

Kuterebowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kutereba

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuterebapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuterebachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuterebamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuterebąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuterebępojedyncza biernikmęski osobowy
Kuterebiepojedyncza celownikmęski osobowy
Kuterebiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuterebopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kuterebommnoga celownikmęski osobowy
Kuterebowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuterebowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuterebówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuterebówmnoga biernikmęski osobowy
Kuterebymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuterebymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuterebymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuterebypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz