ku-ta-si-ni

kutasini (nazwa pospolita) rzeczownik wulg.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kutasina

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kutasinapojedyncza mianownikmęski osobowy
kutasinachmnoga miejscownikmęski osobowy
kutasinamimnoga narzędnikmęski osobowy
kutasinąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kutasinępojedyncza biernikmęski osobowy
kutasinimnoga mianownikmęski osobowy
kutasinimnoga wołaczmęski osobowy
kutasiniepojedyncza celownikmęski osobowy
kutasiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kutasinopojedyncza wołaczmęski osobowy
kutasinommnoga celownikmęski osobowy
kutasinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kutasinówmnoga biernikmęski osobowy
kutasinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kutasinymnoga biernikmęski zwierzęcy
kutasinymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kutasinypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz