ku-rzęc-ki

Kurzęcki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurzęcki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurzęccymnoga mianownikmęski osobowy
Kurzęccymnoga wołaczmęski osobowy
Kurzęckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurzęckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurzęckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurzęckichmnoga biernikmęski osobowy
Kurzęckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurzęckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurzęckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurzęckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurzęckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurzęckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kurzęckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kurzęckimmnoga celownikmęski osobowy
Kurzęckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurzęckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurzęckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz