kur-tys

Kurtys (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurtys

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtyspojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurtysapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurtysapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurtysachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurtysamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurtysempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurtysiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurtysiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurtysommnoga celownikmęski osobowy
Kurtysowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurtysowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurtysowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurtysówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurtysówmnoga biernikmęski osobowy
Kurtysymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurtysymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurtysymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kurtys (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kurtys

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtyspojedyncza mnoga mianownikżeński
Kurtyspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kurtyspojedyncza mnoga celownikżeński
Kurtyspojedyncza mnoga biernikżeński
Kurtyspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kurtyspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kurtyspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz