kur-ty-ków

Kurtyków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurtyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtycepojedyncza celownikmęski osobowy
Kurtycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurtykapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurtykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurtykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurtykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurtykępojedyncza biernikmęski osobowy
Kurtykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurtykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurtykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurtykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurtykopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurtykommnoga celownikmęski osobowy
Kurtykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurtykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurtykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurtykówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz