kur-so-rzy

kursorzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kursor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kursorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kursorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kursorapojedyncza biernikmęski osobowy
kursorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kursoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kursorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kursorommnoga celownikmęski osobowy
kursorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kursorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kursorówmnoga biernikmęski osobowy
kursorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kursorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kursorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kursorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kursorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kursorzymnoga mianownikmęski osobowy
kursorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz