kur-piel

kurpiel (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kurpiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurpielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurpielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurpielapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurpielachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurpielamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurpielemnoga mianownikmęski rzeczowy
kurpielemnoga biernikmęski rzeczowy
kurpielemnoga wołaczmęski rzeczowy
kurpielempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurpielimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurpielommnoga celownikmęski rzeczowy
kurpielowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurpielupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurpielupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Kurpiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kurpiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurpielpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kurpielpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kurpielpojedyncza mnoga celownikżeński
Kurpielpojedyncza mnoga biernikżeński
Kurpielpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kurpielpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kurpielpojedyncza mnoga wołaczżeński

Kurpiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurpiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurpielpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurpielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurpielapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurpielachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurpielamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurpielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurpielemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurpielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurpielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurpielommnoga celownikmęski osobowy
Kurpielowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurpielowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurpielowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurpielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurpielówmnoga biernikmęski osobowy
Kurpielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurpielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kurpiel (nazwisko) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kurpiela

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurpielmnoga dopełniaczżeński
Kurpielapojedyncza mianownikżeński
Kurpielachmnoga miejscownikżeński
Kurpielamimnoga narzędnikżeński
Kurpieląpojedyncza narzędnikżeński
Kurpielemnoga mianownikżeński
Kurpielemnoga biernikżeński
Kurpielemnoga wołaczżeński
Kurpielępojedyncza biernikżeński
Kurpielipojedyncza celownikżeński
Kurpielipojedyncza miejscownikżeński
Kurpielipojedyncza dopełniaczżeński
Kurpielopojedyncza wołaczżeński
Kurpielommnoga celownikżeński
Kurpielimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz