ku-roń

Kuroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kuroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuroniommnoga celownikmęski osobowy
Kuroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kuroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuroniówmnoga biernikmęski osobowy
Kuroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kuroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kuroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kurońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kurońpojedyncza mnoga celownikżeński
Kurońpojedyncza mnoga biernikżeński
Kurońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kurońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kurońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz