kur-kus

Kurkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurkuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurkusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurkusapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurkusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurkusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurkusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurkusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurkusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurkusommnoga celownikmęski osobowy
Kurkusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurkusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurkusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurkusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurkusówmnoga biernikmęski osobowy
Kurkusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurkusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurkusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kurkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kurkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurkuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Kurkuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kurkuspojedyncza mnoga celownikżeński
Kurkuspojedyncza mnoga biernikżeński
Kurkuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kurkuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kurkuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz