kur-ko-wie

Kurkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurkimnoga mianownikmęski rzeczowy
kurkimnoga biernikmęski rzeczowy
kurkimnoga wołaczmęski rzeczowy
kurkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurkommnoga celownikmęski rzeczowy
kurkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Kurekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurkommnoga celownikmęski osobowy
Kurkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurkówmnoga biernikmęski osobowy
Kurkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kurkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Kurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Kurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurkommnoga celownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurkówmnoga biernikmęski osobowy

Kurkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Kurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Kurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurkommnoga celownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurkówmnoga biernikmęski osobowy

Kurkowie (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Kurkowo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurkowmnoga dopełniacznijaki
Kurkowamnoga mianowniknijaki
Kurkowamnoga bierniknijaki
Kurkowamnoga wołacznijaki
Kurkowapojedyncza dopełniacznijaki
Kurkowachmnoga miejscowniknijaki
Kurkowamimnoga narzędniknijaki
Kurkowempojedyncza narzędniknijaki
Kurkowiepojedyncza miejscowniknijaki
Kurkowopojedyncza mianowniknijaki
Kurkowopojedyncza bierniknijaki
Kurkowopojedyncza wołacznijaki
Kurkowommnoga celowniknijaki
Kurkowówmnoga dopełniacznijaki
Kurkowupojedyncza celowniknijaki
Kurkówmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz