kur-kiem

Kurkiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurkimnoga mianownikmęski rzeczowy
kurkimnoga biernikmęski rzeczowy
kurkimnoga wołaczmęski rzeczowy
kurkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurkommnoga celownikmęski rzeczowy
kurkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Kurekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurkommnoga celownikmęski osobowy
Kurkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurkówmnoga biernikmęski osobowy
Kurkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurkupojedyncza wołaczmęski osobowy

kurkiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kurek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
kurkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
kurkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
kurkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
kurkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
kurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
kurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kurkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
kurkommnoga celownikmęski zwierzęcy
kurkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
kurkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
kurkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
kurkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
Kurekpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kurekpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kurekpojedyncza mnoga celownikżeński
Kurekpojedyncza mnoga biernikżeński
Kurekpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kurekpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kurekpojedyncza mnoga wołaczżeński

Kurkiem (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Kurek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Kurekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Kurkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Kurkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Kurkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Kurkimnoga mianownikmęski rzeczowy
Kurkimnoga biernikmęski rzeczowy
Kurkimnoga wołaczmęski rzeczowy
Kurkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Kurkommnoga celownikmęski rzeczowy
Kurkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Kurkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Kurkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Kurkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz