kur-ja-tów

Kurjatów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurjata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurjaciepojedyncza celownikmęski osobowy
Kurjaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurjatapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurjatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurjatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurjatąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurjatępojedyncza biernikmęski osobowy
Kurjatopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurjatommnoga celownikmęski osobowy
Kurjatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurjatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurjatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurjatówmnoga biernikmęski osobowy
Kurjatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurjatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurjatymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurjatypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz