ku-rie-rzy

kurierzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kurier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurierpojedyncza mianownikmęski osobowy
kurierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kurierapojedyncza biernikmęski osobowy
kurierachmnoga miejscownikmęski osobowy
kurieramimnoga narzędnikmęski osobowy
kurierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kurierommnoga celownikmęski osobowy
kurierowipojedyncza celownikmęski osobowy
kurierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kurierówmnoga biernikmęski osobowy
kurierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurierymnoga biernikmęski zwierzęcy
kurierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kurierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kurierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kurierzymnoga mianownikmęski osobowy
kurierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz