ku-ria-tów

Kuriatów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuriata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuriaciepojedyncza celownikmęski osobowy
Kuriaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuriatapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuriatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuriatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuriatąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuriatępojedyncza biernikmęski osobowy
Kuriatopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kuriatommnoga celownikmęski osobowy
Kuriatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuriatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuriatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuriatówmnoga biernikmęski osobowy
Kuriatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuriatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuriatymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuriatypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz