kur-de-szo-wie

kurdeszowie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kurdesz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurdeszpojedyncza mianownikmęski osobowy
kurdeszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kurdeszapojedyncza biernikmęski osobowy
kurdeszachmnoga miejscownikmęski osobowy
kurdeszamimnoga narzędnikmęski osobowy
kurdeszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurdeszemnoga biernikmęski zwierzęcy
kurdeszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kurdeszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kurdeszommnoga celownikmęski osobowy
kurdeszowipojedyncza celownikmęski osobowy
kurdeszowiemnoga mianownikmęski osobowy
kurdeszowiemnoga wołaczmęski osobowy
kurdeszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kurdeszówmnoga biernikmęski osobowy
kurdeszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kurdeszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz