ku-pa-że

kupaże (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kupaż

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kupażpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kupażpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kupażachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kupażamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kupażemnoga mianownikmęski rzeczowy
kupażemnoga biernikmęski rzeczowy
kupażemnoga wołaczmęski rzeczowy
kupażempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kupażommnoga celownikmęski rzeczowy
kupażowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kupażówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kupażupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kupażupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kupażupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kupażymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz