ku-no-wo-ść

kunowość (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kunowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kunowościmnoga dopełniaczżeński
kunowościmnoga mianownikżeński
kunowościmnoga biernikżeński
kunowościmnoga wołaczżeński
kunowościpojedyncza celownikżeński
kunowościpojedyncza miejscownikżeński
kunowościpojedyncza dopełniaczżeński
kunowościpojedyncza wołaczżeński
kunowościachmnoga miejscownikżeński
kunowościamimnoga narzędnikżeński
kunowościąpojedyncza narzędnikżeński
kunowościommnoga celownikżeński
kunowośćpojedyncza biernikżeński
kunowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz